Zaterdag 26 mei 2012 | Vandaag staat mijn bezoek aan Duinkerke in het teken van water, geschiedenis en herinneringen. Bij de jachthaven stap ik aan boord van een rondvaartboot die een tocht door de haven maakt. Hoewel het buiten het zomerseizoen is – de drukste maanden zijn juli en augustus – vaart de boot toch uit.
De rondvaart staat gepland voor een uur, maar de werkelijkheid blijkt anders. Omdat meerdere bruggen omhoog moeten voordat we de havens bereiken, loopt de tocht uit. Uiteindelijk brengt de vaartocht me anderhalf uur langs kades, sluizen en scheepvaart, terwijl ik een goed beeld krijg van de omvang en bedrijvigheid van Duinkerke als havenstad.
Herinneringen op de oorlogsbegraafplaatsen
Na de rondvaart zoek ik de Dunkirk War Memorial op, een indrukwekkende begraafplaats voor Britse, Canadese en andere soldaten uit het voormalige Gemenebest. Hier rusten meer dan 4.500 militairen die in de beide Wereldoorlogen sneuvelen.
Vlak daarnaast ligt de algemene begraafplaats van Duinkerke. Daar staan rijen witte stenen graven van 1.800 Franse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog. De stilte en de symmetrie van de begraafplaats maken diepe indruk en herinneren aan de offers die hier gebracht zijn.
Het Fort van Leffrinckoucke
De route brengt me vervolgens buiten de stad. Tussen de duinen van Leffrinckoucke ligt een fort dat zwaar beschadigd is in de Tweede Wereldoorlog. De muren, vol gaten en littekens, vertellen hun eigen verhaal. Het fort ademt een sfeer van verlatenheid, maar ook van kracht en vasthoudendheid.
Niet ver van het fort ligt een klein Frans kerkhof, verscholen in het duinlandschap. Het kerkhof is veel rustiger en kleiner dan de grote begraafplaatsen in Duinkerke, maar straalt eenzelfde ingetogen gedachtesfeer uit.
Zuydcoote, een stille plek aan zee
De verkenning van vandaag gaat verder naar Zuydcoote. Dit is een klein gehucht met slechts een paar huizen en nauwelijks voorzieningen. Het strand ligt er leeg en ongerept bij. De stilte wordt alleen doorbroken door het geluid van de golven en de wind die door het helmgras blaast. Het lijkt bijna alsof de tijd hier stil blijft staan, ver weg van de drukte van stad en verkeer.
De badplaats Bray-Dunes
In de verte verschijnt de skyline van Bray-Dunes, een badplaats die het tegenovergestelde is van het stille Zuydcoote. Hier vind ik een lange boulevard met strandpaviljoens, terrasjes en gezinnen die genieten van een dag aan zee. Ik wandel over de promenade en laat de zon langzaam ondergaan. De lucht verandert in warme tinten van rood, oranje en paars, een perfecte afsluiting van de dag.
De sfeer van Bray-Dunes is levendig en zomers, maar tegelijk sluit de zonsondergang mooi aan bij de vele herinneringen van vandaag, waarin water, natuur en oorlogsgeschiedenis elkaar voortdurend kruisen.
Terug in Duinkerke
Wanneer ik terugkeer naar Duinkerke, is het al donker. Bij de jachthaven neem ik nog even de tijd om avondfoto’s te maken. De lichten van de haven weerspiegelen in het water, terwijl de bedrijvigheid langzaam tot rust komt. De dag eindigt waar hij begon: aan het water, met het gevoel dat Duinkerke een stad is waar scheepvaart en geschiedenis onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Morgen wacht een nieuwe etappe van de reis, richting Ieper en Passendale, plaatsen die opnieuw in het teken staan van herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog. Maar vandaag blijft in mijn gedachten als een indrukwekkende dag vol contrasten: tussen drukte en stilte, verleden en heden, natuur en stad.
Klik op de links voor de foto impressie en/of het fotoalbum van de tweede dag van mijn bezoek aan Duinkerke.
Impressie
