Donderdag, 13 augustus 2015 | De zon staat al hoog aan de hemel als we op het station van Lucca staan voor een bezoek aan Florence. Het perron glinstert in de ochtendzon en boven de stad hangt een warme zomerhaze. Met onze treinpas in de hand stappen we op de regionale trein naar Florence. De wagon vult zich snel met reizigers, rugzakken, zonnehoeden en de geur van zonnecrème. Een uur later rolt de trein langzaam het station Firenze Santa Maria Novella binnen. Zodra de deuren opengaan, slaat een muur van hitte ons tegemoet: het is 38 graden.

Van station naar het hart van de stad
Buiten het station is het een wirwar van mensen, taxi’s, scootergeronk en geluiden die door de smalle straten weerkaatsen. We besluiten te voet te gaan en volgen de brede Via de’ Cerretani richting het oude centrum. Al gauw doemt de Basilica di San Lorenzo op, met zijn onafgewerkte gevel die ruw afsteekt tegen de blauwe lucht. Op de trappen zitten toeristen met flesjes water, terwijl verkopers van hoeden en waaiers proberen handel te drijven. We zoeken een schaduwplek om even bij te komen.

Achter de basiliek ruiken we verse leerproducten van de beroemde San Lorenzo-markt. Winkeltjes vol tassen, riemen en souvenirs trekken de aandacht, maar de hitte maakt winkelen zwaar. We lopen verder in de richting van de kathedraal, een van de spectaculairste bouwwerken van Italië.
Het plein van de Duomo
Plots staan we oog in oog met het ensemble waar Florence zo beroemd om is: de Cattedrale di Santa Maria del Fiore, het Battistero di San Giovanni en de Campanile di Giotto. Alles schittert in wit, roze en groen marmer, een visuele overrompeling. Helaas staat het baptisterium in de steigers; er wordt volop gerestaureerd. Toch behouden de bronzen deuren hun majestueuze aanblik.

De rij voor de kathedraal slingert over het plein, mensen wapperen met hoeden en waaiers om de hitte te trotseren. We besluiten geen lange wachttijd te riskeren en bewonderen in plaats daarvan de details van de gevel: heiligenbeelden, reliëfs en mozaïeken die in de zon fonkelen. De hoge Campanile nodigt uit tot beklimming, maar bij 38 graden laten we dat avontuur aan anderen over.
Door de drukte naar Piazza della Signoria
We volgen de Via dei Calzaiuoli, waar de drukte nog heviger blijkt. Winkels, ijssalons en straatmuzikanten zorgen voor een levendige sfeer. Omringd door toeristen bereiken we Piazza della Signoria, een openluchtmuseum op zichzelf. Aan onze rechterhand staat de Loggia dei Lanzi met de beroemde beeldengroep van Perseus die het hoofd van Medusa toont. Geen enkel beeld ontsnapt aan de camera’s van bezoekers; de lensklikken zijn onafgebroken.

Achter de beeldenrij rijst Palazzo Vecchio majestueus op, ooit het centrum van de Florentijnse macht. De klokkentoren steekt scherp af tegen de staalblauwe lucht. Op het plein liggen schaduwplekken onder de parasols van cafés. We drinken water en kijken hoe toeristen poseren bij de replica van Michelangelo’s David.
De rivier opzoeken
We volgen de drukte naar het zuiden en bereiken Piazza Santa Trinita. Na een korte stop bij de elegante zuil op het plein steken we de Ponte Santa Trinita over, een van de mooiste bruggen van Florence. Vanaf hier zien we in de verte de wereldberoemde Ponte Vecchio, bezaaid met goudsmedenwinkels. De rivier de Arno glinstert als een spiegel onder de felle zon. Op de oever rusten mensen even uit van het zwerven door de stad.

Aan de overkant wandelen we door Borgo San Iacopo, een charmante winkelstraat waar kleine boetieks luxe handwerk en sieraden verkopen. De geur van leer en hout vult de warme lucht. Achter elk etalageraam lijkt een stukje Florentijnse kunstgeschiedenis verborgen.
Ponte Vecchio en de erfenis van Cellini
Op de Ponte Vecchio is de menigte bijna verstikkend. We schuifelen langzaam tussen toeristen die foto’s maken of een ijsje eten. De oude brug voelt aan als een levend museum, met haar rijen goudwinkels en glanzende vitrines. Midden op de brug staat het Benvenuto Cellini standbeeld, de beroemde beeldhouwer en goudsmid van de Renaissance. Zijn bronzen beeld kijkt uit over de Arno, omringd door liefdesslotjes die toeristen aan het hek hebben gehangen. De zon schijnt op het metaal en op het water beneden, waardoor het lijkt alsof heel Florence in goud is gedompeld.

Rond de Uffizi en weer terug
Aan de oever tegenover de brug ligt de Pallazo degli Uffizi. De gevel is imposant en de rij bezoekers lang. We besluiten het museum voor een ander moment te bewaren, maar we dwalen even door de arcades vol standbeelden van Italiaanse meesters. De schaduw biedt een korte verademing.

Via smalle straatjes keren we terug naar het plein van de kathedraal, dat in de namiddag nog drukker is dan ’s ochtends. De klokken luiden terwijl de zon een oranje gloed over de gevel legt. Ondanks de hitte gonst de stad van energie. Florence lijkt nooit stil te staan.
De terugreis naar Lucca
Aan het begin van de avond lopen we terug naar het station Firenze Santa Maria Novella. Onze flessen water zijn leeg en onze stappen traag. Zodra de trein vertrekt, kijken we nog één keer naar de stad die achter ons kleiner wordt. De zon zakt langzaam achter de Toscaanse heuvels, en met het ritmische geklik van de wielen keren we terug naar Lucca. Warm, moe, maar overweldigd door de schoonheid van Florence.

Klik op de links voor de foto impressie en/of het fotoalbum van ons bezoek aan het prachtige maar mega drukke Florence.
