Zaterdag, 11 oktober 2014 | Zaterdagochtend, de camera is opgeladen en mijn bestemming voor vandaag is duidelijk: Dinant, een karaktervolle stad aan de oever van de Maas in Wallonië (België). Zodra ik aan kom rijden, weet ik het: hier is iets bijzonders aan de hand. Twee dingen springen onmiddellijk in het oog — de imposante Citadel die hoog boven de stad uittorent en de saxofoons die werkelijk overal opduiken. Op bruggen, pleinen en gevels: er is geen ontkomen aan.

Dat blijkt niet toevallig. Dinant eert hier zijn beroemdste zoon, Adolphe Sax, de uitvinder van de saxofoon. Zijn tweehonderdste geboortedag zorgt nog steeds voor creatieve echo’s in het straatbeeld. Overal staan kunstwerken in vrolijke kleuren en dynamische vormen. Ze geven de stad een muzikale ziel die perfect past bij haar ritme aan de rivier.
Op pad door de oude binnenstad
Mijn wandeling start, zoals bijna altijd, bij het lokale VVV-kantoor. De vriendelijke dame achter de balie glimlacht bemoedigend wanneer ik vraag naar een stadswandeling. “Officieel hebben we die niet,” zegt ze, en pakt een stift. Met vaste hand tekent ze een route op een papieren plattegrond – een persoonlijke gids vol handgeschreven tips. Precies het soort detail dat een stad meteen menselijk maakt.

Ik volg haar lijn door nauwe straatjes met oude gevels en smeedijzeren balkons. De sfeer is gemoedelijk, met kleine winkels, cafés en de geur van versgebakken brood. Dinant is compact, overzichtelijk, maar zit vol verborgen plekjes waar het licht precies goed valt voor een foto.
In het spoor van Adolphe Sax
Een van die plekjes is het huis van Adolphe Sax, nu een charmant klein museum. Binnen hoor je zachtjes jazzmuziek uit een luidspreker, terwijl vitrines de vroege modellen van de saxofoon tonen. De muurportretten en tekeningen vertellen over een man die zijn tijd ver vooruit was. Ik maak wat foto’s van de details — het houtwerk, de messing instrumenten, het licht dat door het raam valt.

Buiten, op straat, staan kleurrijke saxofoons opgesteld alsof ze met elkaar in gesprek zijn. Elk exemplaar heeft zijn eigen ontwerp: van abstract tot stripachtig, van subtiel tot flamboyant. Het geeft Dinant iets speels — bijna alsof de stad zelf muziek maakt.
Lokale lekkernijen en onverwachte ontdekkingen
In de Rue Grande ontdek ik een chocolaterie die eruitziet als een ouderwetse snoepwinkel. Binnen zijn de vitrines gevuld met pralines, truffels en kleine chocolade-saxofoons. De geur is onweerstaanbaar. Even verderop stap ik een bakker binnen die gespecialiseerd is in de beroemde Dinantse koeken — keihard, honingachtig en prachtig versierd als kleine kunstwerken. De bakker waarschuwt lachend: “Bijten op eigen risico!”

Tussen de charmante gevels door merk je dat Dinant een bewogen verleden heeft. In beide wereldoorlogen leed de stad zwaar onder verwoesting. Slechts een deel van het oude stadsweefsel is ongeschonden gebleven. Juist daar, iets buiten het centrum, vind ik nog de authentieke smalle straatjes waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Voor een fotograaf zijn dit de plekken waar je het verhaal van een stad echt voelt.
De klim naar de Citadel
Na de lunch aan de Maas besluit ik de Citadel van Dinant te bezoeken. Er zijn twee manieren om boven te komen: via de 408 treden tellende trap of met de kabelbaan. Ik kies voor die laatste – mijn benen danken me later. Terwijl de cabine langzaam omhoog schuift, ontvouwt zich onder mij een steeds breder panorama: de rivier, de brug met haar saxofoons, de gekleurde huizen aan de kade.

Boven wacht een fascinerend uitzicht over het hele dal. De Citadel zelf is een indrukwekkend bouwwerk met dikke muren en donkere gewelven. In de catacomben vindt op dit moment een zandsculpturenexpositie plaats, met Disneyfiguren die verrassend goed passen in de mysterieuze ruimte. Het contrast tussen kinderlijke fantasie en militair erfgoed levert bijzondere foto’s op.

Een rondleiding maakt deel uit van het toegangskaartje, en die blijkt het meer dan waard. Vooral het laatste deel, waar de gids vertelt over de oorlogsperiode en de militaire strategieën, grijpt aan. De echo van voetstappen op de koude stenen maakt het verhaal des te indringender.
Spelen met licht en lucht
De hele dag wisselt het weer van karakter. De ene minuut drijven zware wolken boven de Maas, het volgende moment breekt de zon door en schijnt ze fel op de blauwe leistenen daken. Voor een fotograaf zijn dat gouden momenten: lichtcontrasten die elk beeld uniek maken.

Mijn geheugenkaart vult zich met beelden: het glas van winkelruiten, weerspiegelingen in het water, de Citadel in tegenlicht. Dinant blijkt een stad met vele gezichten — historisch, artistiek en verrassend modern tegelijk.
Afsluiting aan de Maas
Aan het einde van de dag zit ik op een bankje aan de oever van de rivier. De zon zakt langzaam achter de heuvels en de kleuren van de stad vervagen in het avondlicht. Het water weerspiegelt nog één keer de contouren van de Citadel. In de verte klinkt zachte muziek — sax natuurlijk.

Dinant laat me achter met een hoofd vol beelden, geuren en geluiden. Een kleine stad met een groot hart, waar geschiedenis en creativiteit hand in hand gaan. En terwijl ik mijn camera opberg, weet ik: hier kom ik zeker nog eens terug.

Klik op de links voor de foto impressie, het fotoalbum, de Quiz en/of de Samenvatting met infographic van mijn bezoek aan de stad van Adolphe Sax, de Citadel, Dinantse koeken en de Maas.
Impressie
Foto’s
Quiz
Beleef de wandeling door Dinant opnieuw met onderstaande ’test je geheugen’ quiz, ontdek verrassende details en zie hoeveel jij hebt opgepikt van deze wandeling vol foto’s, verhalen en verborgen parels. Een snelle, speelse check van jouw kijk- én leeservaring.
Gebruik je een mobiel apparaat? Scroll dan naar de onderkant van deze pagina en klik op de instelling “Mobiele versie afsluiten”.
Infographic & samenvatting

Dinant, een stad aan de Maas, eert Adolphe Sax met saxofoonkunstwerken en een museum. De stad combineert een rijke geschiedenis met een speelse, muzikale sfeer. Hoogtepunten zijn de Citadel met zandsculpturen en een panoramisch uitzicht, en lokale lekkernijen zoals Dinantse koeken.
