Dinsdag, 13 januari 2026 | Vanuit ons appartement in Tas-Sliema stappen we naar buiten, klaar voor een wandeling langs de noordkust van Malta. De winterlucht is zacht, de zee ruist op de achtergrond en de promenade lonkt. We besluiten de route te volgen die de verschillende promenades met elkaar verbindt, richting San Ġiljan – beter bekend onder de Engelse naam St. Julian’s – en Paceville het uitgaanscemtrum, met onderweg een paar van de bekendste stranden van dit deel van het eiland.
Start in Sliema: de eerste meters langs zee
Zodra we de straat uitlopen, voelen we de nabijheid van de zee. We sluiten aan op de promenade van Sliema, waar joggers, wandelaars en locals elkaar kruisen. De klinkers onder onze voeten en de lage muurtjes langs de kust geven de route een bijna mediterraan dorpsgevoel, ondanks de stedelijke omgeving.
Langs de weg tekenen cafés, appartementen en hotels zich af. Op veel balkons hangt was te drogen in de wind, terwijl beneden op straat de eerste terrassen bezet raken met mensen die hun koffie drinken. De zee ligt als een glanzend blauw vlak naast ons. Golven slaan tegen de rotsen en laten kleine plassen achter tussen de kalkstenen treden.
Sliema Beach: rotsplaten, trappen en zwemplatforms
Niet veel later bereiken we Sliema Beach, geen zandstrand, maar een uitgestrekte rotskust die terrasvormig afloopt naar de zee. Trappen en ladders geven toegang tot het water. In de zomer ligt het hier vol met handdoeken en zonnebaders, maar nu genieten vooral wandelaars en een enkele zwemmer van de rust. De zee is helder; je ziet de rotsen onder het oppervlak scherp afgetekend.
We blijven even staan om te kijken hoe de golven tegen de lagere plateaus slaan. De oude, in de rotsen uitgehakte baden en kleine bassins verraden hoe lang deze kust al in gebruik is als zwemplek. De promenade loopt hier ontspannen mee met de bochten van de kust, waardoor de wandeling nooit eentonig wordt. Elke paar meter verandert het uitzicht een beetje.
Richting Balluta Bay: de promenade als lint langs de kust
We volgen de promenade verder noordwaarts. Deze route is in de loop van de jaren in etappes aangelegd, en dat voel je: soms wandel je over brede, moderne trottoirs met bankjes en lantaarns, dan weer over iets oudere stukken met karakteristieke stenen muurtjes. Ondanks die verschillen vormt de promenade een aaneengesloten lint langs de zee, dat Sliema, Balluta en St. Julian’s met elkaar verbindt.
Naarmate we dichter bij Balluta Bay komen, wordt het drukker. Auto’s rijden over de kustweg, maar de wandeling blijft prettig omdat de promenade tussen weg en zee ligt. Rechts kijken we uit over de baai, links domineren appartementencomplexen, cafés en hotels het straatbeeld. Op veel plekken zijn bankjes geplaatst, wat de route toegankelijk en uitnodigend maakt voor korte pauzes.
Balluta Bay: een halfronde baai met karakter
Balluta Bay ontvouwt zich als een halfronde kom tussen Sliema en St. Julian’s. De baai heeft een klein zandstrand, maar valt vooral op door de fotogenieke combinatie van water, promenade en de statige kerk van Our Lady of Mount Carmel, die met haar hoge torens de skyline domineert. De terrassen langs de baai vullen zich met mensen die uitkijken over het water.
We blijven even staan bij de reling om de lichte golfslag te bekijken. De promenade buigt hier elegant mee rond de baai, waardoor je vanuit verschillende hoeken een ander perspectief krijgt op de kerk, de bebouwing en het strand. De sfeer is levendig, maar niet gehaast. Het is de typische mix van locals, expats en bezoekers die deze omgeving een internationale, maar toch ontspannen uitstraling geeft.
Naar St. Julian’s Beach: tussen vissers en uitgaansleven
Na Balluta Bay loopt de promenade verder richting St. Julian’s. De wandeling gaat hier iets meer op en neer, met korte hellingen en bochten, maar de zee blijft vrijwel constant in zicht. Langzaam verandert de uitstraling van de omgeving: tussen de moderne gebouwen duiken nog een paar traditionele vissersboten op in kleine inhammen, terwijl tegelijk de eerste tekenen van het bruisende nachtleven van St. Julian’s zichtbaar worden.
We bereiken St. Julian’s Beach, een klein zandstrand dat beschut ligt tussen de bebouwing. In de zomer is dit een populaire plek voor families en toeristen, maar nu is het relatief rustig. Een paar mensen wandelen langs de waterlijn, anderen zitten op de lage muurtjes aan de rand van het strand. Het contrast tussen het zand, de heldere zee en de omliggende gebouwen geeft de plek een bijna stedelijk strandgevoel.
Door naar Paceville: de kust als rode draad
Vanaf St. Julian’s Beach zetten we de wandeling voort in de richting van Paceville. De promenade sluit ook hier aan op de bestaande infrastructuur, en we volgen de route langs het water waar mogelijk. De weg is iets drukker, maar de zee blijft onze constante begeleider. In de verte tekenen de hogere gebouwen van Paceville zich af, inclusief de nieuwere hoogbouw die het aanzicht van dit deel van de kust de laatste jaren sterk verandert.
Het strand bij Paceville, kleiner en meer omringd door bebouwing, ligt als een soort stadsoase tussen hotels, bars en restaurants. Hier is de sfeer anders dan bij het uitgestrekte Sliema Beach of de charmante bocht van Balluta Bay: compacter, stedelijker, levendiger, zelfs overdag.
Mercury House: moderne landmark in Paceville
Een van de blikvangers in dit gebied is het Mercury House, dat we tijdens onze wandeling van buiten bewonderen. De moderne architectuur, de hoogte en de opvallende vorm maken het gebouw tot een van de nieuwe landmarks van Paceville. Tussen de oudere bebouwing en de kustpromenade voelt het bijna futuristisch aan. Vanaf de straat zien we de mix van glas, staal en steen die het project een eigentijdse uitstraling geeft.
We nemen de tijd om het complex van verschillende kanten te bekijken. Het vormt een scherp contrast met de meer traditionele, lage gebouwen langs delen van de promenade die we eerder passeren. Deze combinatie van oud en nieuw, rotskust en hoogbouw, maakt de route van Sliema naar Paceville visueel boeiend en afwisselend.
Terugblik op de wandeling
Wanneer we uiteindelijk omkijken naar de weg die we hebben afgelegd, zien we hoe logisch de promenade de verschillende baaien en wijken met elkaar verbindt. Vanuit ons appartement in Tas-Sliema lopen we vrijwel continu langs zee, via Sliema Beach, Balluta Bay en St. Julian’s Beach naar het strand bij Paceville, met als moderne afsluiter het Mercury House. De wandeling toont in één route de vele gezichten van de Maltese kust: ruwe rotsen, kleine zandstranden, historische echo’s en hedendaagse hoogbouw, allemaal verbonden door dezelfde reeks promenades.
Klik op de links voor de foto impressie, de film, de 360° panoramafoto’s, de podcast, het fotoalbum, de quiz, de route informatie en/of de samenvatting van onze wandeling van Tas-Sliema naar St. Julian’s en Paceville.
Impressie
Film
360° panoramafoto
Podcast
Sommige publicaties op jossarismedia.nl zijn voorzien van een podcast. Deze podcasts voegen een extra dimensie toe aan de teksten en foto’s, waardoor de verhalen tot leven komen met audio-inzichten. Ideaal voor onderweg of om dieper in de ervaringen te duiken.
Tip: Scroll door de foto’s tijdens het beluisteren van de podcast. De podcast volgt de route van wandeling.
Foto’s
Quiz
Route informatie
Samenvatting
Een wandeling langs de noordkust van Malta begint in Sliema, waar de promenade langs rotsachtige stranden en levendige wijken loopt. De route voert langs Balluta Bay, met zijn pittoreske kerk, en St. Julian’s Beach, voordat het eindigt bij Paceville. Onderweg wordt de diversiteit van de Maltese kust zichtbaar, van ruige rotsen tot moderne hoogbouw zoals Mercury House.