Donderdag, 12 juni 2025 | In Erfurt hangt de spanning van een naderend groot feest. Ik begin de dag op de Krämerbrücke, waar tientallen mensen bezig zijn met de laatste versieringen voor het 700-jarig jubileum van deze iconische brug. Overal kleuren vlaggetjes, bloemen en feestelijke linten het straatbeeld. Niet alleen hier — op elke straathoek, plein en in vrijwel iedere wijk verrijzen podia voor muziek, theater en festiviteiten. Het wordt overduidelijk dat Erfurt zich opmaakt voor een evenement van formaat; alleen al het aantal podia zegt genoeg over de grootsheid van dit jubileum.
Het Naturkundemuseum: Verwondering en ontdekking
Mijn eerste bestemming vandaag is het Naturkundemuseum van Erfurt, gevestigd in een statig pand in de binnenstad. Zodra je binnenstapt, word je omringd door interactieve experimenten, historische instrumenten en boeiende presentaties over energie, licht en beweging. Vooral kinderen en jongeren worden uitgedaagd om zelf proefjes te doen, te ontdekken en te verwonderen.
Een bijzonder hoogtepunt is de kelderverdieping, waar de “Ark van Noah” is ondergebracht. Deze fantasievolle tentoonstelling vertelt over biodiversiteit en natuurbehoud aan de hand van kunstobjecten, opgezette dieren en ingenieuze presentaties. De sfeer is magisch: waan je op expeditie in een wetenschappelijke wonderwereld, waar natuurkunde en natuur samenkomen en je een nieuwe blik krijgt op het leven om ons heen.
Stadsgrenzen aan de Gagarin-Ring: Van middeleeuwen naar Oost-Duitse monumenten
Na het museumbezoek laat ik de knusse binnenstad achter me en loop richting de Juri-Gagarin-Ring, de brede verkeersader die als een modern lint om de oude stad kronkelt. Hier is het contrast met het historische centrum haast niet groter te denken: kolossale flatgebouwen, rechtlijnige architectuur en massief beton laten de invloed van de voormalige DDR-jaren volop zien.
Opvallend tussen deze betonnen massiviteit is de Hospitalkirche, wat verscholen in een hoekje aan de rand van de ring. Helaas blijkt de kerk vandaag niet toegankelijk voor bezoek, maar van buitenaf krijg je een indruk van de ingetogen, bijna verborgen schoonheid van dit eeuwenoude godshuis.
Even verderop aan de ring stuit ik op het standbeeld van Juri Gagarin, de Russische kosmonaut en naamgever van deze boulevard. Het is een bijzonder staaltje socialistisch erfgoed in een stad die juist bekend staat om haar middeleeuwse karakter.
Terug naar de oude stad: Joods erfgoed en herinnering
Ik wandel weer richting het hart van Erfurt en begeef mij naar de wijk waar vroeger de Joodse gemeenschap haar thuis vond. De straten zijn smal, en de geschiedenis is voelbaar aanwezig. Bij de Kleine Synagoge sta ik even stil; dit kleine, sierlijke gebouw is deels museum en deels monument. Het herinnert aan het Joodse leven dat zo lang een wezenlijk deel was van Erfurts identiteit, tot de catastrofe van de veertiende eeuw en de vervolging tijdens latere perioden.
De binnenruimte is sober en respectvol ingericht, met tentoonstellingen die vertellen over Joodse feestdagen, tradities en de bijdrage van Joden aan het culturele en economische leven van de stad.
Kunsthaus Erfurt: Een gemiste kans, maar niet zonder betekenis
Mijn volgende etappe is het Kunsthalle Erfurt, recht tegenover het imposante stadhuis. Helaas is het museum tijdelijk gesloten vanwege een renovatie. Wat rest is een blik op het statige, 19e-eeuwse gebouw en de wetenschap dat deze plek normaal gesproken een podium biedt aan hedendaagse kunst, experimenten en tijdelijke tentoonstellingen. Ook van buiten speelt het Kunsthaus een rol in het stadsbeeld, al is het nu even stil rond de entree.
Wedemuseum: Een ontmoeting met Mirjam Pressler
Gelukkig wacht er verderop een bijzondere laatste stop: de expositie over Mirjam Pressler – Schreiben ist Glück in . In deze sfeervolle ruimte verdiep ik me in het leven en werk van de gelauwerde Duitse schrijfster en vertaalster. Met originele manuscripten, persoonlijke objecten en fragmenten uit haar boeken krijg ik een beeld van haar toewijding aan literatuur, geschiedenis en de verhalen van mensen aan de rand van de samenleving. De expositie slaat een brug tussen heden en verleden, en benadrukt het belang van verhalen en herinnering in een stad als Erfurt.
Afsluiter: Afscheid van een stad vol verhalen
De dag loopt op zijn einde. In de binnenstad stroomt het steeds voller met bezoekers die, getuige willen zijn van het grote jubileumfeest dat morgen start. Via kleurrijke pleinen en feestelijk versierde straten wandel ik terug naar mijn verblijf. Moe maar voldaan kijk ik uit over het stadsleven van Erfurt. Mijn kennismaking met deze prachtige stad, vol geschiedenis en contrasten, is compleet.
Erfurt — waar de eeuwen samenvloeien, waar pleinen en kerken, DDR-blokken en oude synagogen, hedendaags kunstleven en bruisende festivals samenkomen — heeft zich in vier dagen van haar veelzijdigste kant laten zien. Wat blijft is dankbaarheid en het verlangen om opnieuw in deze rijke stad te dwalen, zodra zich weer een gelegenheid voordoet.
Klik op de links voor de foto impressie en/of het fotoalbum van mijn laatste dag in het prachtige Erfurt.
Impressie
